نوشته شده توسط Kayla Whitehouse

برنامه کمک تغذیه مکمل (SNAP)، که قبلا به عنوان کوپن های غذایی شناخته می شد، یک برنامه تغذیه فدرال است که بودجه غذایی افراد و خانواده های کم درامد را تکمیل می کند. اواخر سال گذشته، وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) تغییر قانون SNAP را نهایی کرد. طبق قانون جدید، 668000 نفر در سراسر کشور مزایای SNAP خود را از دست خواهند داد. 90 هزار نفر از انها اهل پنسیلوانیا هستند. این تغییر قانون ناامنی غذایی را افزایش می دهد، فقر را افزایش می دهد و به کسب و کارهای محلی که به مزایای SNAP در فروشگاه های خود متکی هستند، اسیب می رساند. تغییر قانون slated است که از 1 اوریل 2020 به اجرا در می ایید.

SNAP واجد شرایط بودن کار و چشم پوشی

قانون جدید "بزرگسالان سالم بدون وابستگان" (ABAWDs) را هدف قرار می دهد. طبق قوانین فعلی، این افراد باید حداقل 20 ساعت در هفته کار کنند، داوطلب شوند یا در یک برنامه اموزش شغلی شرکت کنند. اگر ABAWD قادر به براورده کردن این الزامات نیست، محدود به دریافت سه ماه مزایای SNAP هر سه سال است. ایالت ها می توانند برای معافیت از این الزامات برای مناطق جغرافیایی که بیکاری بالا یا کمبود مشاغل موجود را تجربه می کنند، درخواست کنند.

تغییر قانون جدید به شدت توانایی ایالت ها را برای درخواست این معافیت ها با تغییر دو معیار محدود می کند: اندازه منطقه مجاز و سرعت پاسخ. در حال حاضر، ایالت ها انعطاف پذیری برای اعطای معافیت بر اساس سطح فقر متوسط در سراسر منطقه دارند و داده های بیکاری اخیر برای تعیین واجد شرایط بودن معافیت استفاده می شود. بر اساس قانون جدید، تنها مناطق تعیین شده بازار کار (LMAs) می توانند معافیت دریافت کنند، سطح فقر نمی تواند به طور متوسط باشد و استفاده از داده های تاریخی برای تعیین واجد شرایط بودن، روند اعطای معافیت را کند می کند.

در سال 2016، ویرجینیای غربی یک مطالعه ازمایشی 9 شهرستان را انجام داد که به شدت معافیت های SNAP را محدود کرد و الزامات کار را اجرا کرد. از این برنامه ازمایشی در ویرجینیای غربی چه اموختیم؟ این الزامات کار نمی کند. مشارکت SNAP کاهش یافت، در حالی که رشد اشتغال در نه شهرستان کاهش یافت یا راکد ماند. در همین حال، نیاز به بانک غذا و خدمات انبار مواد غذایی افزایش یافت.

موانع براورده کردن نیازهای کاری

براورده کردن نیازهای کار SNAP می تواند برای بسیاری از افراد بسیار دشوار باشد. در حالی که سطح بیکاری فعلی ممکن است پایین باشد، کار پاره وقت غیر ارادی در بالاترین حد خود قرار دارد. انجمن بانک های مواد غذایی اوهایو موانعی را برای اشتغال پایدار در جمعیت ABAWD که به انها خدمت می کنند شناسایی کرده است. اول، برقراری ارتباط اغلب دشوار است: بسیاری از ABAWDs که به دنبال خدمات بانک غذا هستند، ادرس دائمی، دسترسی به تلفن ثابت یا ایمیل ندارند. این امر توانایی افراد را برای درخواست شغل و کارفرمایان برای تماس با انها محدود می کند. دوم، بسیاری از ABAWDs یک شکل قابل اعتماد از حمل و نقل ندارد. کسانی که به اتوبوس متکی هستند با مسیرهای حمل و نقل، هزینه کرایه اتوبوس و زمان سفر طولانی تر محدود می شوند. داشتن یک ماشین این خطر را ایجاد می کند که نیاز به خدمات تعمیر داشته باشد که فرد نمی تواند هزینه کند. سوم، بسیاری از ABAWDs ناتوانی جسمی یا روانی را گزارش می کنند، در حالی که دیگران مراقبت از کودکان یا بستگان را گزارش می کنند. انها در واقع قادر به بدن و یا بدون وابستگان نیستند. در نهایت، موانع اضافی برای جانبازان، افراد کم سواد، جوانان سابق مراقبت های پرستاری، افراد بی خانمان، افراد زندانی سابق، مردم در مناطق روستایی و رنگین پوستان وجود دارد.

تاثیر از دست دادن SNAP

کاهش مشارکت اسنپ بر مشاغل محلی نیز تأثیر می گذارد. بیش از هشتاد درصد خرده فروشان مجاز اسنپ، مشاغل کوچک هستند. خرده فروشان مواد غذایی در حال حاضر با حاشیه های اندک کار می کنند و می ترسند درآمد دریافت کنندگان اسنپ را از دست بدهند. در مناطق با فقر بالا، دریافت کنندگان اسنپ ممکن است بخش قابل توجهی از درآمد خرده فروشان را تشکیل دهند. دولت گزارش می دهد که هر دلار در مزایای اسنپ 1.72 دلار در فعالیت اقتصادی ایجاد می کند.

فقر مجموعه ای جامع از مشکلات است که بر توانایی فرد برای تبدیل شدن و ماندن در استخدام تاثیر می گذارند. فقر چرخه ای است و ناامنی غذایی نشانه فقر است. گرفتن مزایای SNAP از مردم تنها این چرخه را ادامه خواهد داد. یک فرد گرسنه کمتر مولد خواهد بود. صرف وقت برای پیدا کردن غذا، زمان زیادی را از اماده شدن برای مصاحبه می گیرد. پولی که برای خرید غذا اختصاص داده می شود، پولی است که نمی تواند هزینه مراقبت های بهداشتی را پرداخت کند.

اخیرا، لفاظی USDA بر اهمیت "کار سخت، مسئولیت و خودکفایی" برای دریافت کنندگان SNAP متمرکز شده است. با این حال، این تغییر قانون هیچ ارتباطی با کار سخت و مسئولیت ندارد و قطعا به هیچ کمک نمی کند تا مسیر خود را به سمت خودکفایی پیدا کند. حتی بی ثبات تر کردن وضعیت یک فرد، مسیری برای ثبات نیست. الزامات کار گرسنگی را افزایش می دهد نه اشتغال.